Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Τα μοναδικά χαρακτηριστικά της καμήλας

Η καμήλα είναι ένα ζώο αξιαγάπητο για κάποιους. για άλλους όχι και τόσο πολύ. 
Όπως και να 'χει, υπάρχουν κάποια στοιχεία που κάνουν την καμήλα ένα ζώο μοναδικό. 
Ας δούμε μερικά από αυτά.
Η καμήλα μπορεί να τρέξει με ταχύτητα έως 65 χλμ/ώρα. Μπορεί να πιει 113 λίτρα νερού μέσα σε 13 λεπτά. Το σώμα της ενυδατώνεται γρηγορότερα από οποιοδήποτε άλλο θηλαστικό. Οι καμήλες μπορούν να επιζήσουν μέχρι και έξι μήνες χωρίς τροφή ή νερό.
Φωτογραφία  Jerrold
Κάποτε πιστευόταν λανθασμένα ότι η καμήλα αποθηκεύει στην καμπούρα της νερό. Στην πραγματικότητα η καμπούρα είναι δεξαμενή λίπους, το οποίο μεταβολίζεται. Όταν υπάρχει λίγο φαγητό και νερό, το λίπος απελευθερώνει νερό. Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι 9,3 γραμμάρια λίπους απελευθερώνει 1,13 γραμμάρια νερού.
Τα ερυθρά αιμοσφαίρια της καμήλας, σε αντίθεση με τα άλλα θηλαστικά, έχουν ωοειδές σχήμα και όχι κυκλικό. Αυτό διευκολύνει τη ροή του αίματος όταν το νερό είναι λιγοστό.

Μπορεί να αντέξει σε αλλαγές στη θερμοκρασία του σώματος, που για άλλα ζώα θα ήταν θανατηφόρες. Η θερμοκρασία τους κυμαίνεται από 34 ° C την αυγή και σταθερά αυξάνει έως 40 ° C έως το ηλιοβασίλεμα, πριν πέσει ξανά τη νύχτα.
Φωτογραφία Wilson44691
Οι καμήλες ιδρώνουν σπάνια, ακόμα κι όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος φτάσει στους 49 ° C. Μπορούν να αντέξουν την απώλεια 25% του σωματικού τους βάρους λόγω εφίδρωσης, ενώ τα περισσότερα άλλα θηλαστικά μπορούν να αντέξουν μόνο 12-14%.
Φωτογραφία bobosh_t
Η παχιά γούνα τους τις προστατεύει από την ζέστη της ερήμου. Μια κουρεμένη καμήλα πρέπει να ιδρώνει 50% περισσότερο για να αποφύγει την υπερθέρμανση. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού η γούνα τους αποκτά πιο ανοιχτό χρώμα. Αυτό τις βοηθά να αποφεύγουν να εγκαύματα, αφού αντανακλά περισσότερο τις ακτίνες του ήλιου. Τα ψηλά τους πόδια βοηθούν ώστε το σώμα τους να είναι σε απόσταση από το έδαφος, του οποίου η θερμοκρασία μπορεί να φτάσει στους 70° C.
Φωτογραφία :: Suwaif ::
Είναι γνωστό ότι οι καμήλες φτύνουν τους ανθρώπους. Αυτή είναι μια αμυντική τακτική, όταν τα ζώα αισθάνονται ότι απειλούνται.

Η παλαιότερη γνωστή καμήλα, ονομάζεται Protylopus, έζησε στη Βόρεια Αμερική 40-50.000.000 χρόνια πριν και είχε το μέγεθος κουνελιού. 
Φωτογραφία Sammy Six
Υπάρχουν περίπου 14 εκατομμύρια καμήλες, με το 90% να είναι δρομάδες. Οι βακτριανές καμήλες αριθμούν σε 1,4 εκατομμύρια ζώα, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι εξημερωμένα. Σήμερα οι άγριες καμήλες είναι από τα πλέον απειλούμενα μεγάλα θηλαστικά. Σύμφωνα με το Ίδρυμα Προστασίας της άγριας ​​καμήλας, υπάρχουν μόνο 600 άγριες ​​καμήλες στην Κίνα και 800 στην Μογγολία.
Φωτογραφία Sammy Six
Πηγές 1 2


Ο εκπληκτικός χορός του μανακίν

Το μανακίν με το κόκκινο κεφάλι (Ceratopipra mentalis) είναι ένα στρουθιόμορφο πουλί, που ζει σε τροπικά και υποτροπικά υγρά δάση στο Μπελίζ, την Κολομβία, την Κόστα Ρίκα, τον Ισημερινό, την Γουατεμάλα, την Ονδούρα, το Μεξικό, την Νικαράγουα, το Περού και τον Παναμά.
Είναι γνωστό για τον ιδιαίτερο και ασυνήθιστο τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να προσελκύσει το θηλυκό, την περίοδο του ζευγαρώματος.  Χτυπά με δύναμη τα φτερά του και χορεύει πάνω στα κλαδιά έναν εκπληκτικό χορό, που θυμίζει το γνωστό moonwalk.
Απολαύστε το!!


Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Ο ποταμός Αγγίτης

Ο Αγγίτης είναι ο σπουδαιότερος παραπόταμος του Στρυμόνα. Κατά τη διαδρομή του, μήκους 75 χλμ. ο ποταμός διασχίζει μέρος του νομού Δράμας και την επαρχία Φυλλίδας στο νομό Σερρών, στην Ανατολική Μακεδονία. Πηγές του ποταμού βρίσκονται τόσο στην πόλη της Δράμας (πηγές Αγ. Βαρβάρας), στα τενάγη των Φιλίππων αλλά και στο χωριό Αγγίτης Δράμας.
Φωτογραφία ΑΜΑΡΑΤ 
 Στο ύψος του χωριού Συμβολή, ο Αγγίτης ποταμός ξεκινά μία δαιδαλώδη διαδρομή ανάμεσα σε κάθετους βράχους, σχηματίζοντας το ομώνυμο φαράγγι του Αγγίτη, στην Αλιστράτη Σερρών. Οι ντόπιοι το ονομάζουν Βράους. Με μήκος 15 χλμ. βρίσκεται ανάμεσα στα όρη Παγγαίο και Μενοίκιο και εκτείνεται από το χωριό Συμβολή μέχρι το Σταθμό Άγγιστας, όπου υπάρχει το Παλαιό Γεφύρι. Από εκεί και αφού αφήσει πίσω του τη Λευκοθέα, ο ποταμός συνεχίζει ένα ήρεμο ταξίδι του, στις πεδιάδες της Φυλλίδας για να ενωθεί με το μεγάλο ποτάμι, τον Στρυμόνα.
Φωτογραφία  Αλεξανδρίδης Ξενοφών
Το φαράγγι είναι γνωστό και ως «Στενά Πέτρας» και «Διώρυγα». Σε τρία σημεία του φαραγγιού έχουν βρεθεί βραχογραφίες που παριστάνουν καμήλες, ελάφια, ιππείς που κρατούν τα ηνία των αλόγων και ακόντια, αλλά και αφηρημένα σχέδια. Εκτιμάται ότι οι βραχογραφίες αυτές είναι φτιαγμένες την εποχή του χαλκού. Πλούσια είναι η χλωρίδα και η πανίδα της περιοχής, ενώ με το πέρασμα των αιώνων έχουν δημιουργηθεί αρκετές σπηλιές και καμάρες κατά μήκος της χαράδρας. Τα τελευταία χρόνια στον ποταμό αναπτύσσονται αθλητικές δραστηριότητες όπως Rafting, κανό, καγιάκ κ.α.
Φωτογραφία  Αλεξανδρίδης Ξενοφών
Φωτογραφία george papa
Οι πηγές του ποταμού Αγγίτη στο ομώνυμο χωριό του νομού Δράμας, δημιουργούν ένα καλαίσθητο σπήλαιο, το σπήλαιο Αγγίτη (Μααράς). Είναι το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο του κόσμου με μήκος 21 χιλιόμετρα και βρίσκεται στην Προσοτσάνη του νομού Δράμας. Ο πλούσιος διάκοσμός του περιλαμβάνει τεράστιους σταλακτίτες. Το σπήλαιο είναι επισκέψιμο σε μήκος 500 μέτρων.
Πηγή φωτογραφίας
Φωτογραφία  Costas Gilis
Φωτογραφία  Costas Gilis
Εντυπωσιακή είναι η έξοδος του ποταμού μέσα από το βουνό. Στον υπόγειο ποταμό του σπηλαίου καταλήγουν μεταξύ άλλων, τα νερά του λεκανοπεδίου του Κάτω Νευροκοπίου. Το σπήλαιο ανήκει στο δίκτυο σπηλαίων του φαραγγιού του ποταμού Αγγίτη μαζί με άλλα τέσσερα γνωστά σπήλαια, μεταξύ των οποίων και το φημισμένο Σπήλαιο Αλιστράτης.
Φωτογραφία Deyan Vasilev
Το σπήλαιο ονομάζεται και Μααρά, ονομασία η ετυμολογία της οποίας είναι είτε από τα αραβικά και σημαίνει μικρό σπήλαιο, είτε από τα εβραϊκά που σημαίνει νερό από το βουνό. Ένα πολύ μικρό κομμάτι του σπηλαίου στην έξοδο του ποταμού ήταν γνωστό από την αρχαιότητα. Στην περιοχή έχουν βρεθεί πολλά αρχαιολογικά ευρήματα καθώς και ένας χαυλιόδοντας από μαμούθ, που φυλάσσονται στο αρχαιολογικό μουσείο Δράμας. Στο σπήλαιο έχουν βρεθεί επίσης μοναδικά είδη ψαριών, όπως η μπριάνα και το τυλινάρι σε βάθη 6.500 μέτρων, καθώς και ένα μοναδικό είδος ημιδιάφανης πετροκαραβίδας σε βάθος 7.100 μέτρων, από την επιφάνεια του σπηλαίου. Έχει αναφερθεί επίσης η ύπαρξη διάφανων ψαριών.
Φωτογραφία  Costas Gilis
Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η φυσική ομορφιά του περιβάλλοντος χώρου του σπηλαίου. Η πλούσια βλάστηση, στις όχθες του ποταμού, που αποτελείται από πλατάνια, ιτιές, λεύκες κ.ά., δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να απολαύσουν μοναδικές στιγμές ηρεμίας και ξεκούρασης. Πλούσια είναι και η πανίδα της περιοχής-άγρια είδη, όπως καμποπέρδικες, πετροπέρδικες, αγιοπερίστερα, τρυγόνια, κότσυφες, μπεκάτσες κ.ά. Στα βράχια του φαραγγιού φωλιάζουν αρπακτικά πουλιά-γερακίνες, τσιχλογεράκια, βραχοκερκινέζια.
Φωτογραφία Philippos
Πηγή φωτογραφίας
Ο ποταμός Αγγίτης αναφέρεται ήδη τον 5ο π.Χ. αιώνα από τον Ηρόδοτο και αργότερα (τον 1ο μ. Χ. αιώνα) από τον Αππιανό, ο οποίος περιγράφει τις μάχες που έγιναν το 42 π.Χ. κοντά στους Φιλίππους, στη διάρκεια ρωμαϊκού εμφύλιου πολέμου. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Σφίγγα εμφανιζόταν κοντά στο φαράγγι του Αγγίτη ποταμού στην περιοχή του «Πετρωτό». Στα “Στενά Πέτρας” ή “Διώρυγα” όπως αλλιώς ονομάζεται το φαράγγι του Αγγίτη, βρισκόταν η πύλη του Άδη απ’ όπου ο Πλούτωνας πέρασε την Περσεφόνη στον δικό του κόσμο.
Φωτογραφία  Costas Gilis
Φωτογραφία  Costas Gilis
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...