Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Πλέοντας στον Γουαδαλκιβίρ

Ο Γουαδαλκιβίρ είναι το δεύτερο μακρύτερο ποτάμι στην Ισπανία. Βρίσκεται στη νότια Ισπανία, έχει τις  πηγές του στην οροσειρά της Σιέρα ντε Καθόρλα και ρέει προς τα δυτικά διασχίζοντας εύφορες πεδιάδες και μεγάλες πόλεις όπως τη Κόρδοβα και τη Σεβίλλη. 
Φωτογραφία  Gabludlow
Φωτογραφία Sevilla2005
Το φυσικό περιβάλλον του ποταμού είναι από τα πιο πλούσια και ποικιλόμορφα σε χλωρίδα και πανίδα στην Ευρώπη. Αρδεύει μια μεγάλη κι εύφορη πεδιάδα υποστηρίζοντας την πλούσια γεωργία της Ανδαλουσίας. Τα βουνά γύρω από τον Γουαδαλκιβίρ καλύπτονται από δάση με πεύκα και βελανιδιές, αλλά περισσότερο από το ένα τρίτο της συνολικής έκτασης είναι ελαιώνες. Επιπρόσθετα, τα δημητριακά-σιτάρι και κριθάρι-και η αμπελουργία στηρίζουν την γεωργία της περιοχής.
Φωτογραφία  xmrey
Γεφύρια, νερόμυλοι, μοναστήρια, μονοπάτια, ποιήματα είναι τα δείγματα της ανθρώπινης παρουσίας στην περιοχή του ποταμού από τα βάθη των αιώνων. Δείγματα που χαρακτηρίζουν μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά. 
Ο Τόρρε ντελ Όρο - Χρυσός Πύργος είναι δωδεκάγωνος στρατιωτικός πύργος στη Σεβίλλη, ο οποίος κατασκευάστηκε από τη δυναστεία των Αλμοχάδων ώστε να ελέγχει την πρόσβαση στη Σεβίλλη μέσω του ποταμού Γουαδαλκιβίρ. Κατασκευάστηκε το πρώτο μισό του 13ου αιώνα και κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή. Το όνομά του προέρχεται από την χρυσή αντανάκλασή του στο ποτάμι, εξαιτίας των υλικών κατασκευής του (μίγμα κονιάματος, ασβεστολίθου και συμπιεσμένου αχύρου).
Οι μύλοι του Γουαδαλκιβίρ έχουν ανακηρυχθεί από το 2009 μνημεία Ανδαλουσιανής Ιστορικής Κληρονομιάς. Βρίσκονται στο ιστορικό κέντρο της Κόρδοβας και είναι ότι έχει απομείνει από τα εμβληματικά μεσαιωνικά κτίρια, τα οποία έχουν διαφόρους βαθμούς ζημιάς. Μερικοί μύλοι αποκαταστάθηκαν και χρησιμοποιούνται πολιτιστικούς και τουριστικούς σκοπούς, όπως ο Μύλος της Ευτυχίας (Molino de la Alegría) όπου στεγάζεται το μουσείο παλαιοβοτανικής και βρίσκεται μέσα στο Βασιλικό Βοτανικό Κήπο της Κόρδοβας.
Πολυάριθμες είναι οι γέφυρες που καλύπτουν τον ποταμό. Μία από τις παλαιότερες είναι η ρωμαϊκή γέφυρα της Κόρδοβα, χτισμένη τις αρχές του 1ου αιώνα π.Χ.. Ανήκει σε μια μικρή προστατευόμενη περιοχή γνωστή ως Sotos de la Albolafia. Η γέφυρα κτίστηκε από αρχαίους Ρωμαίους πιθανότερα αντικαθιστώντας μια παλαιότερη ξύλινη γέφυρα. Στις μέρες μας, μετά την ισλαμική ανακατασκευή, έχει 16 αψίδες, μια λιγότερη από ότι αρχικά και συνολικό μήκος 247 μέτρα. Το πλάτος είναι περίπου 9 μέτρα.
Ο Γκουανταλκιβίρ εκβάλλει στον Ατλαντικό ωκεανό μέσα από μία ελώδη περιοχή, τη γνωστή Λας Μαρίσμας, στον κόλπο του Κάδιθ. Η Λας Μαρίσμας είναι μια προστατευόμενη περιοχή που αποτελείται από βάλτους, ρηχά νερά και αμμόλοφους, μέρος των οποίων από το 1969 θεωρείται Εθνικό πάρκο. Η λεκάνη απορροής του είναι μια από τις πλουσιότερες της Ευρώπης, αφού περιέχει εκπροσώπους των μισών ειδών του φυτικού κόσμου της ηπείρου, καθώς και όλων σχεδόν των ειδών της βόρειας Αφρικής. Το ίδιο ισχύει και με την πανίδα της περιοχής του ποταμού. Είδη, που αντιπροσωπεύουν μεγάλη ποικιλία των ειδών της Ευρώπης και της βόρειας Αφρικής.
Φωτογραφία Cormoranes
Υμνήθηκε ο όμορφος ποταμός Γουαδαλκιβίρ με στίχους όπως αυτοί:

Ο ποταμός Γκουανταλκιβίρ 
πορτοκαλιές και λιόδεντρα διασχίζει. 
Τα δυο ποτάμια της Γρανάδας 
απ’ το χιόνι στα στάρια κατεβαίνουν

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, 
Μικρή Μπαλάντα Των Τριών Ποταμών
Φωτογραφία  Emilio J. Rodríguez-Posada
Φωτογραφία  CmdrGravy
Πηγές 1 2


Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Οι Χερέρο

Οι Χερέρο, κάτοικοι κυρίως της Ναμίμπιας, αλλά και της Μποτσουάνας και της Αγκόλας, παραδοσιακά νομάδες κτηνοτρόφοι, προσπαθούν να βρουν το δικό τους χώρο στον 21ο αιώνα. Είναι περήφανοι για τα ζώα τους, κυρίως τα βοοειδή, τα οποία αποτελούν σύμβολο πλούτου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της κουλτούρας τους είναι τα καπέλα σε σχήμα κεράτων που φορούν οι γυναίκες τους, ακριβώς για να δείξουν πόσο σημαντικά είναι γι' αυτούς τα ζώα τους.  Γνωρίστε τους μέσα από ένα ολιγόλεπτο αλλά όμορφο βίντεο.

Διαβάστε (για όσους ενδιαφέρονται) για την σφαγή των Χερέρο, την πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα από τα γερμανικά στρατεύματα.

The Hereros από Wildglimpses στο Vimeo.



Ο αστερίας με την κόκκινη ράχη

Ένα όμορφο κι εντυπωσιακό είδος αστερία είναι αυτό που βλέπετε στις φωτογραφίες. Επιστημονικά ονομάζεται Protoreaster linckii, η κοινή ονομασία όμως σχετίζεται με τα κόκκινα εξογκώματα που τον κάνουν να ξεχωρίζει. Αστερίας με την κόκκινη ράχη, αστερίας με τα κόκκινα εξογκώματα είναι μερικά από τα ονόματά του. Τον συναντάμε και ως Αφρικανικό θαλάσσιο αστερία γιατί ζει στα νερά του Ινδο-Ειρηνικού ωκεανού.

Η διάμετρος του φτάνει τα 30 εκατοστά ενώ οι πέντε βραχίονές του έχουν πολλά μικρά φυμάτια με έντονο κόκκινο χρώμα. Είναι ένα δημοφιλές είδος για τα ενυδρεία, αλλά θεωρείται ασυμβίβαστο με άλλα ασπόνδυλα καθώς μέρος της διατροφής του αποτελούν τα μαλακά κοράλλια, σφουγγάρια, κυδώνια, άλλοι αστερίες και συναφή είδη.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...